
Fabula Illyrica · Scodra
Legjenda
e Rozafës
Nise rrëfimin buzë ujit.


I ra mjegulla Bunës dhe e mbuloi të tërë. Kjo mjegull mbeti aty tre ditë e tre netë.





Shtegu ngjitej përmes portës së gurtë dhe kreshta hapej përpara teje.




Një plak i mirë kaloi rastësisht aty.
Vaj! Kush e mbajti besën?




Vaj! Vëllai i madh e shkeli besën dhe fjalën. Foli në shtëpi dhe i tregoi gruas gjithçka, duke e porositur të mos vinte të nesërmen.

Zbriti në Kazenë, me bukën, ujin dhe kungullin me verë në shportë.


Rozafa
Puna mbarë, o mjeshtër!

Rozafa
Shëndoshë ju o tim kunetër. Po unë do t’ju lë një porosi.




E morën nusen e vogël dhe e vendosën në themelet e kalasë.


Qëndro sot në majë dhe vështro pas, mbi Liqenin e Shkodrës. Muret janë ende aty.